|
Autor: Władysław T. Wójcik
|
|
czwartek, 18 luty 2010 |
|
W powszechnej świadomości IV wiek po Chrystusie w dziejach
Cesarstwa Rzymskiego funkcjonuje w związku z dwoma wydarzeniami:
przyjęciem przez Rzym chrześcijaństwa oraz najazdami Gotów, które
naruszyły integralność terytorialną imperium, co było prawdziwym preludium do
załamania się Cesarstwa na Zachodzie w V stuleciu. Ciąg wydarzeń, o
których mowa można podzielić na dwa główne nurty. Pierwszy związany jest z
religią chrześcijańską, która w ciągu IV wieku staje się religią państwową w
Cesarstwie Rzymskim. Prawie jednocześnie, w skutek sporów doktrynalnych wśród
chrześcijan zagrożona zostaje jedność Kościoła. Duchowni różnych
obrządków prowadzą działalność misyjną, zarówno na terenie Imperium Romanum,
jak i poza jego granicami. |
|
Ostatnia aktualizacja ( poniedziałek, 07 czerwiec 2010 )
|
|
Czytaj całość...
|
|
|
Autor: Justyna Kulikowska
|
|
czwartek, 23 kwiecień 2009 |
|
Doktryna staroobrzędowa, opiera się
na Piśmie Świętym, doktrynie o Trójcy Świętej, sukcesji apostolskiej, uznaniu siedmiu
sakramentów, kultu świętych i Matki Boskiej. Spowiedź
odbywa się raz do roku, w pierwszym albo drugim tygodniu Wielkiego
Postu.
Istnieje jeszcze
szereg zasad, które ściśle regulują życie staroobrzędowców. Dotyczą one
wspólnej modlitwy, posiłków, korzystania z kąpieli czy zawierania małżeństw. Te
wyżej wymienione są najważniejszymi elementami kultu wyróżniającymi
prawosławnych starego obrządku od prawosławnych „nikoniańskich”. Według samych wyznawców bardzo ważna jest rola tradycji i trwania przy
„prawdziwej wierze” czyli sprzed Raskołu. |
|
Ostatnia aktualizacja ( środa, 09 czerwiec 2010 )
|
|
Czytaj całość...
|
|
|
Autor: Krzysztof Jarzęcki
|
|
czwartek, 23 kwiecień 2009 |
|
„Gdybym nie był Aleksandrem, chciałbym być
Diogenesem”
Dio. Laert., VI, 2, 32
Diogenes[1]
z Synopy znany jest z wielu przekazów antycznych. Wspomina go między innymi M.
Tuliusz Cycero w Rozmowach tuskulańskich2,
Lukian w swoim dziele Historia3,
Dion Chryzostom (Orationes4),
C. Aelianus (Varia Historia) czy
lakonicznie Pauzaniasz przy opisie Koryntu5. Autorem
najobszerniejszej relacji, zachowanej do dzisiaj, jest Diogenes Laertios. W
szóstej księdze swojego dzieła: Żywoty i
poglądy słynnych filozofów6
przedstawia on dziewięciu cyników z Diogenesem na
czele. Należy jednak zaznaczyć, że wszystkie wymienione wyżej przekazy,
podobnie jak znaczna większość informacji o Diogenesie zachowanych do naszych
czasów, powstały wiele lat po jego śmierci. |
|
Ostatnia aktualizacja ( czwartek, 23 kwiecień 2009 )
|
|
Czytaj całość...
|
|
|
Autor: Patryk Borowiecki
|
|
czwartek, 23 kwiecień 2009 |
|
W ciągu ostatnich kilku lat temat tragedii ludzkiej
rozgrywającej się w Iraku, pojawiał się niezwykle często w światowych środkach
przekazu. Dominowały obrazy walk,
zamachów i ofiar, jednak w cieniu tej tragedii rozgrywa się inny dramat. Na
terenach obecnego Iraku powstawały i rozwijały się liczne i wspaniałe
cywilizacje wymieniając choćby tylko Sumerów, Akadyjczyków czy Babilończyków.
Pozostawili oni po sobie bogate dziedzictwo w sferze religii , nauki czy sztuki
i właśnie owa materialna część dorobku kulturalnego poprzednich pokoleń
znalazła się w niebezpieczeństwie. |
|
Ostatnia aktualizacja ( sobota, 16 maj 2009 )
|
|
Czytaj całość...
|
|
|
Autor: Krzysztof Jarzęcki
|
|
środa, 01 kwiecień 2009 |
|
Sokrates (gr. Σωκράτης) znany jest z przekazów kilku
współczesnych mu autorów. Jeszcze za życia stał się bohaterem wyśmiewającej go
komedii Chmury napisanej przez
Arystofanesa. Znany jest z dialogów Platona oraz dzieł Ksenofonta (Wspomnienia o Sokratesie, Uczta). Wspomina go również Arystoteles
(np. w Metafizyce), a z autorów
piszących później m.in. Diogenes Laertios żyjący w III wieku n.e.
Sokrates żył w latach1 469 - 399 p.n.e. Był
synem kamieniarza2 Sofroniskosa i położnej Fainarety3.
Miał przyrodniego brata Patroklesa4. Żoną Sokratesa była Ksantypa
(gr. Ξανθίππη5), matka jego trzech synów: Lampriskosa, Sofroniskosa,
Meneksenosa. |
|
Ostatnia aktualizacja ( środa, 01 kwiecień 2009 )
|
|
Czytaj całość...
|
|
|
Autor: Łukasz Dominiak i Paweł Kołacz
|
|
środa, 01 kwiecień 2009 |
|
Komunikat z badań – część pierwsza „Wyniki
ilościowe”
Centrum Badań Regionalnych i Lokalnych (CBRiL)
przy Wyższej Szkole Gospodarki w Bydgoszczy przeprowadziło pierwsze w Polsce
badania społeczne dotyczące grupy studentów i absolwentów archeologii.
Badania były prowadzone drogą internetową –
poprzez bezpośrednie rozesłanie formularza grupie docelowej oraz dzięki
umieszczeniu go na forach
społecznościowych: www.archeolodzy.org
i www.archeologiczne.fora.pl . W wyniku prowadzonej od września 2008 r.
do stycznia 2009 r. ankiety otrzymano kilkaset odpowiedzi, o zwrotności dającej
podstawy do reprezentatywności badania. |
|
Ostatnia aktualizacja ( środa, 01 kwiecień 2009 )
|
|
Czytaj całość...
|
|
|
Autor: Justyna Kulikowska
|
|
czwartek, 27 listopad 2008 |
|
W rejonie Tramore Bay, w hrabstwie Waterford na
południu Irlandii znajdują się zbiorowiska grobowców korytarzowych. Jeden
położony jest na szczycie najwyższego (127m n.p.m.) z trzech skromnych wzgórz, skąd na
południe i zachód rozciąga się piękna panorama. Grobowiec składa się z niemal
kompletnego megalitycznego pierścienia (9,5 m średnicy) z dobrze wyróżnionym korytarzem
(6,1 m długości), z wejściem od strony wschodni północny wschód (E-N-E).
Początek korytarza zaznaczony jest kamieniem progowym, ocalały również dwa
kamienne nadproża. Grób otaczają pozostałości niskiego kopca o średnicy 15 m. |
|
Ostatnia aktualizacja ( środa, 09 czerwiec 2010 )
|
|
Czytaj całość...
|
|
|
Autor: Krzysztof Jarzęcki
|
|
czwartek, 12 czerwiec 2008 |
Na peryferii świata antycznego, we wschodniej
części Półwyspu Krymskiego i zachodniej Półwyspu Tamańskiego istniało
niewielkie greckie państwo, pozostające w pewnej zależności od Rzymu. W
źródłach antycznych zwane jest Bosforem/Bosporem. W historiografii nowożytnej
nazywa się je zwykle królestwem bosporańskim, co pochodzi od nazwy cieśniny Bosfor/Bospor
Kimmeryjski (obecnie Cieśnina Kerczeńska) nad ktorą się znajdowało. Na
podstawie przekazów autorów antycznych, inskrypcji odkrywanych na terytorium
dawnego państwa bosporańskiego oraz monet udało się spisać niemal pełny poczet
jego władców. Wśród szeregu imion męskich spotkać można również kilka kobiet.
Niektóre z nich, jak się uważa, sprawowały swoją władzę samodzielnie. Inne jako
koregentki. Celem niniejszego artykułu jest prezentacja ich postaci wraz z
próbą odpowiedzi na pytanie jaka była ich rzeczywista rola w państwie. |
|
Ostatnia aktualizacja ( sobota, 21 czerwiec 2008 )
|
|
Czytaj całość...
|
|
|